II NIEDZIELA Zwykła "B" 14.01.2018.

„Nauczycielu, gdzie mieszkasz?” Fragment Ewangelii według świętego Jana, który przed chwilą usłyszeliśmy, poszerza i pogłębia wymiary rzeczywistości powołania. Tak, jak w przypadku młodego Samuela, tak i tu nieodzowną rolę odgrywają ludzie, którzy już doświadczyli Boga. Jan Chrzczyciel rozpoznaje od razu w Jezusie z Nazaretu „Baranka Bożego”. Uczniowie Jana zostawiają go i idą za Kimś większym i ważniejszym. Jan spełnił już swoją misję – powołanie bycia „głosem wołającym na pustyni”oraz „znakiem” wskazującym Drogę. Spotkanie z samym Bogiem – Jezusem wystarcza uczniom Jana, by pójść i zostać na zawsze z Tym, którego szukali od dawna. Zarówno „przyjście do Jezusa”, jak i „zobaczenie” są w Ewangelii św. Jana oznakami wiary. Bycie na co dzień z Jezusem uświadamia im następnie fundamentalny fakt, że odnaleźli oni ewangeliczny skarb – Mesjasza. Radość z odnalezionego Skarbu nie może być ukryta. Andrzej idzie najpierw do swojego brata Szymona, by obwieścić mu radość odkrycia nowej rzeczywistości – oczekiwanego od wieków Mesjasza, znanego im tylko z lektury proroków i psalmów. Na ich oczach „starożytne Pisma i Prorocy” realizują się, Słowo staje się Ciałem, Bóg zamieszkał wśród nas. Spotkanie Piotra z Jezusem – Mesjaszem (Chrystusem) posiada swój charakterystyczny i charyzmatyczny wymiar. Jezus Chrystus zna już Szymona zanim on wypowiedział jakiekolwiek słowo: „Ty jesteś Szymon, syn Jana”. Tak, Bóg zna nas wszystkich po imieniu. Ponadto, nasze powołanie również jest imienne, to znaczy osobiste i niepowtarzalne. Jeżeli jednak Bóg wybiera sobie ludzi do wyjątkowych i specjalnych misji – zadań zmienia im imiona: z Szymona na Piotra, Saula na Pawła, Karola na Jana Pawła.

Blok reklamowy

Wyszukiwanie

Liturgia słowa

Czytania:

  • Ewangelia:

Zegar

Dzisiaj jest

wtorek,
16 stycznia 2018

(16. dzień roku)

Licznik

Liczba wyświetleń:
328911